iz

Bırakılan her 'iz' Sen'i Sen yapar,

Öyle ya, Senin bıraktığın izler de O'nu O yapar...

Hele hele öyle derindeyse o izler,

Öyle derin iz bıraktıysa, gidişler...

Seyreyle ki, göresin...

Çıkmaz lekesi.

İstesen de istemesen de...

Bunu anladığın an,

Bırakırsın akışına,

Ne fayda...

Düştüğün çukurdaki kifayetsiz debelenişlerin...

Üstünü örtersin o en derin izlerinin

Başka sevgililerin, başka kollarında...

Olmaz...

Yapamazsın...

İzler oradadır.

En ufak birşey hatırına düştüğünde,

Gözünden akar yaşlar, sırça misali...

Tek tek vurur, o an hatıralar

Terkedilişinde dört bir yana saçılan kalbinin parçalarını,

Toplamaya çalışmışsındır ya, küçücük avuçlarında.

Hani birleştirmişsindir de, idareten.

En ufak bir hatıra bile,

Yere serer Seni,

Nakavt misali...

İşte o an

Alırsın eline kalemi.

Dudaklarından dökülemeyen sözcükler,

Kaleminden akar, birer birer...

Seda EDEN

26 Eylül 2009

Bazen başka hayatlarda bıraktığın "sen"i özlersin...

Duvarlarına dokunursun zamanın,

Parmakların duvarın üzerine kazıdığın geçmiş hayatların yüzlerini tanımaya çalışır. 

Unutmaya çalıştıkça

Hücrelerinde yaşamaya devam eden geçmiş zaman insanlarıdır,

Şarkının naif bir yerinde rastladığın ara sokaklardan birine girer

Ve sonra kaybolursun, tâ ki uyanana dek...

Başka bir yaşamda kaybettiğin "Sen" i özlersin... 
...

Gülüşün Öte Yanı

çıldırmış bi' yağmurla geldin

bi' yorgunluk sabahıydı, kasvetliydi

vesikasız yağıyordu yosma

bulut kokuyordun...

sarhoştum, sendeledim

and olsun ki sel olup bizi sürükleyecek

ama yağmur diye buna derim

yağdı mı, öldürecek

dinmek, yakışır mı sızıya?

ne güzel adamdın t.

itaatsiz boynunda yemyeşil damarların

boynunda selvi ağaçların...

gözlerimi orada bıraksam, sandım ki tutuşacak

gözlerim cam gibi çekip güneşi

sandım ki sonumuzu

etinde bi' yangına çıkaracak

güldün ya, kırıldım gözlerimden

üzerine döküldüm

ağzından kuşlar uçuştu, işte dedim -bahar

geldi kondu dudağına

dudağının kıyısında kırlangıç olayım istedim

kötüydüm, kötüydün t.

saçlarımızda tereddüt kesikleri

ben kakülümden asılmıştım ölmeye

senin şakaklarında ağarmış intihar eylemleri

bi' parça yaşamak için içelim mi t.

mesela sıhhatine içelim

sen hasta oluyorsun, benim içimin çocukları ölüyor, bak

bak, evlat gibi sevdim

bi' parça yaşamak için...

üç çarşaf uzansın avuç içine

aşkı ve acıyı harmanlasın parmakların

birazdan baştan çıksın gece

ve ben çıksam zıvanadan

ille dolsam içine...

-yatağımda boşluk kaldı biraz*

-buradan gitmek istiyorum, benimle uyur musun?

-ne büyük günah bu ayin.

-seni herhangi bir dinde sevebilirim.

bi' parça dumanım t.

nasıl ateşsin...

içime batıyor bu sivrilen yalnızlık

ömrü kar yanığı, aralık çocuğum benim

oysa dilinde sapa sarhoş bi' ninniydi aşk

ve sevişin, ellerime leylak kokusu

hafif meşrep, güzel yosma

çiçekler gibi açıldım gözlerine

dahası vardı güldüğünde

utanmasam, dudaklarından ölecektim

kıvrılıp koynuna, sevda mışıldamak düştü yaz gecelerime

göğsünde aşkla demlenen sıcacık çaydı etim / sevdam sana bir içim

söyledim...

ömrü kar yanığı, aralık çocuğum benim

"beni koynuna ağustos gülüşü diye sakla

eylül görmesin"

...mis kokulu uykuydun

bulut gibi yastıktın...

zemheri rüzgarları gibi bir nefes değdi yatağımıza

dağıldın

boynum, omzundan düştüğünden beri huzur bulmuyor t.

uykusadım...

yüzün penceresinde soldu hayat

oysa gülüşünde çiçekler yetiştirdim

menekşeler, akşam sefaları

kirpiklerine astım allı morlu masalları

çok borçlandım çizilene

hiç unutmam o gece kapımı nasıl da alacaklı çaldığını

gülüşünün öte yanına düşmek ne zormuş t.

adının tortusuna...

bilmem ki, dinsen mi

dinmek yakışır mı sızıya?

* t.

Karia K.

Biten Bir İlişkinin Ardı

Biten bir ilişkinin ardından arkanı dönüp bakmak,
Ağır ağır…
Her anı daha dünmüşçesine belleğinde canlanırken,
Ne ara akıp gittiğini anlayamadığın zamanın
Sana o an sunduğu koca boşlukta
Kendini ararken ki
Kayboluşların…

Gözlerin netliğini kaybettiğinde,
Girdiğin flu anılar dünyasından seçmiş olduğun “en”lerin alır götürür seni…
En çok sevdiğin(iz),
En çok özlediğin(iz),
En çok doyasıya kahkahalarla sokaklarda deliler gibi gezindiğin(iz),
En çok aşık hissettiğin(iz)…
Çok…
Pek çok anı sarar çepeçevre etrafını…

Sonra hayallerin düşer hatırına…
Gideceğin(iz) yerler,
Evin(iz)in iç cephe boyasından tut da
Bebeklerin(iz)in adlarına kadar…

Sonra anlık bir titremeyle çıkıverirsin, düşler kervanından
Zaman tüm kozlarını oynayacaktır geçecek olan süreçte…
Yıllar sonra, tüm bunların ardından
Sana kalan ise,
Sadece,
Belirli belirsiz bir “iz” olacaktır…

22.02.2010
Seda EDEN

“Padam… Padam… Padam”

"padam... padam... padam...
des "je t’aime" de quatorze-juillet
padam... padam... padam...
des "toujours" qu’on achète au rabais
padam... padam... padam...
des "veux-tu" en voilà par paquets
et tout ça pour tomber juste au coin d’la rue
sur l’air qui m’a reconnue"*

Sen geçmeden önce
Çok temmuz geçmişti oysaki benden…
Ne çok “seni seviyorum” lara adanmıştı bu beden
Ve ben
Yıllar sonra
Gelişinle
Bir güneşi sıvamaya çalışan balçık misali
Gayretsiz
Ve dahası
Beceriksiz bir ressamın elinde
Ya da bir heykeltıraşın Büst değil taş etmişliğiyle…
Ne fark eder ki…
…

Git adam…
“Padam… Padam… Padam…”

Ne çok isterim seni şimdi bana bir sorsan
Ve yüreğimde onca yılın acısına eş hasretimle
Ne yalanlar satarım ucuzlukta…
Alanı sen ol diye…

Bu hava bana çok tanıdık diye…
Çok zaman sonra bile
Hiçbir kadını görmedim diyen yalan gözlerin
Ve dahası sözlerinle

Ruhumda bir geçiş töreni misali
Çalınan tüm ezgilerin inadına
Dinle beni

Ve git…

Gittiğin, geçilmişliğimden beridir
Tüm geçmişimi saran sonsuz bir ezgi
Gerisi hiç…
Dahası sessiz…
Ayak izini bile basamamış ruhuma hiçbir adam..

“Padam… Padam… Padam”